Below is the transcript presented in English, Turkish, and Persian. The English and Persian versions are translations of the Turkish song lyrics.[ppl-ai-file-upload.s3.amazonaws]
Turkish — Original Script
Bir mevsim gibiydin, geldin geçtin.
Ardında solmayan güzler bıraktın.
Bir ömür sığmadı iki kelimeye.
İçimde kapanmayan izler bıraktın.
Ne kırgınım sana, ne de pişman.
Artık maziye sığındı zaman.
Sustu kalbim, dindi fırtınam.
Şimdi burası sessiz bir liman.
Yar ile olmayınca bahar neye yarar?
Ömrümü kışa mecbur bıraktın.
Gönlümü çevirdin yıkık viraneye.
Kendime yabancı hisler bıraktın.
Ne kırgınım sana, ne de pişman.
Artık maziye sığındı zaman.
Sustu kalbim, dindi fırtınam.
Şimdi burası sessiz bir liman.
Artık ne bahar ister bu gönül,
Ne de senden kalan bir hatıra.
Sustu içimde bütün fırtınalar.
Ben kaldım sessiz bir limanda.
English — Translation
You were like a season; you came and passed.
You left behind autumns that do not fade.
A lifetime could not fit into two words.
You left marks within me that do not close.
I am neither resentful toward you nor regretful.
Time has now taken refuge in the past.
My heart has fallen silent; my storm has calmed.
This place is now a quiet harbor.
What use is spring when the beloved is absent?
You condemned my life to winter.
You turned my heart into a ruined wasteland.
You left me feelings foreign even to myself.
I am neither resentful toward you nor regretful.
Time has now taken refuge in the past.
My heart has fallen silent; my storm has calmed.
This place is now a quiet harbor.
This heart no longer asks for spring,
Nor for a memory left behind by you.
All the storms within me have fallen silent.
I remain in a quiet harbor.
Persian (Farsi) — ترجمه
تو چونان فصلی بودی؛ آمدی و گذشتی.
پاییزهایی بر جای گذاشتی که رنگ نمیبازند.
یک عمر در دو کلمه نمیگنجید.
درونم ردپاهایی بهجا گذاشتی که هرگز التیام نمییابند.
نه از تو دلگیرم و نه پشیمان.
اکنون زمان به گذشته پناه برده است.
دلم خاموش شده و طوفانم فرو نشسته است.
اینجا اکنون بندری خاموش است.
بییار، بهار چه سودی دارد؟
زندگیام را به زمستان محکوم کردی.
دلم را به ویرانهای فروپاشیده بدل کردی.
احساساتی در من بر جای گذاشتی که برای خودم نیز بیگانهاند.
نه از تو دلگیرم و نه پشیمان.
اکنون زمان به گذشته پناه برده است.
دلم خاموش شده و طوفانم فرو نشسته است.
اینجا اکنون بندری خاموش است.
این دل دیگر نه بهار میخواهد،
و نه خاطرهای که از تو مانده است.
تمام طوفانهای درونم خاموش شدهاند.
من در بندری خاموش ماندهام.